Buka : Openen
Warung : Waroeng (mini toko)

Om eigen geld te hebben, opende myn moeder warung (waroeng) op onze kleine terrastje. Bovendien wilt myn moeder iets wat bezig zijn, denk ik want haar 2 dochtertjes (myn oude zus en ik dus) gingen vroeg in de morgen naar school, alleen onze zusje Ewie nog niet want ze was nog babytje (ongeveer 1 jaar oud ofzo).
Bij myn moeder kon je Indonesische salad kopen zoals Karedok (verse groenten zoals kool, tauge, komkomer, kacang panjang met soort pindasaus maar dan anders), Pecel (gekookte groente met soort pindasaus), allerlei hapjes, snoepjes en snackjes voor kinderen en volwasennen. De waroeng liep goed en soms helpte ik wel myn moeder zoals onze zusje oppaste, zelf Karedok maakte en opgegeten ja…ik ben gek op verse groente want als ik kauw dan hoor ik kruiiiiik…kruiiiiik hmmmmm lekker vind ik dat. En myn oude zus gek op pecel. Logisch toch af en toe helpte ik myn moeder want ik wilde ook graag spellen (was nog jong ja). Week na week werd waroeng druk met klanten en myn moeder had druk dus maar blij natuurlijk. Ze vond het niet leuk als er klanten lang moesten wachten. Ze zei altijd…”Laat je klanten niet lang wachten, anders gaan ze weg en willen niet meer terug” Dus myn moeder had het best gedaan.
Sinds eigen waroeng had, had myn moeder geen tijd meer voor ons zoals bijv. spellen, kletsen, knutsenellen samen ofzo maar als ze vrij had, dan wel gezellig samen wat dingen deden, niet veel maar wel zoals kletsen met beetje grappig (flauw/droge grappig), ons etenvoeren. Wij vinden zo heerlijk het gevoerd worden..ja wij eten meestal zonder lepel behalve soep eten natuurlijk Dus met haar hand kregen wij groot…groot hap warm rijst met goreng tempe, kroepok of ikan asin is genoeg soms sambal erbij of verse chilli….oooooh ik mis dit. Wij doen soms nog wel als toevallig ibu aan het eten ben, zeggen wij altijd buuuu aaaaaa en dus daarom mis het dit.

Op naar volgende deel

TK = Taman Kanak-Kanak : Kleuterschool
AURI = Angkatan Udara Republik Indonesia
Bapak-bapak : Vaders

TK is afkorting van Taman kanak-kanak en ik heb op Taman Kanak-kanak Angkasa gezeten in my geboortestad Tasikmalaya. Deze kleuterschool is behoort van AURI . Elke morgen brachte de bus mij naar de kleuterschool. De bus is ook van AURI en haalde ook bapak-bapak/vaders/de personeels van AURI om naar hun werk te brengen. Myn moeder maakte voor mij ontbijt/lunchbox en elke dag wat anders zoals gekookte/gebakken eiren, rice, fruits etc. en water mee in waterfles. Wij droegen schoolkleren aan (Orange jurkje met witte blouse), witte sokjes en zwarte schoentje (helaas heb ik geen foto van ) Ik denk dat ik cute was toen ik mini Dhini was grapje! Tijdens buitenspellen/pauzetijd..Ik ging spellen natuurlijk en ik kon aardig schommel doen..ja…heeeeeel hoog. Het was leuk verder ben erg shy persoon (volgens de lerares ook).
Tot 12 uur `s middag zatten wij elke dag op kleuterschool. En terug naar huis brachten de bus ons veilig weer thuis. Als ik nu terugdenk, was ik eigenlijk te oud voor kleuterschool maar toen die tijd moest eerst kleuterschool voordat naar basisschool dus dat moest wel …als ik nog goed begrijp maar vind eigenlijk niet leuk want op basisschool ben de oudste, denk ik of misschien was er 1 of 2 die dezelfde leeftijd met mij (dat zou blij zijn voor mij )

Niet zo spannend verhaaltje maar het was leuk om iets te herinneren
Op naar volgende deels

Bapak : Papa
Oleh-oleh : Souvenir
Cium : Zoenen

Laaaaaaaange tijd heb ik niet meer over mij gepost sinds my laatste deel 019. Dus ik denk toch tijd om weer te schrijven. Misschien is dit niet leuk voor jullie maar ik ga toch gewoon door

Sinds wij in andere huis woonden, riepen wij vaak tegen onze vader voordat myn vader naar werk ging “Bapaaaak….oleh-olehnya ya? (Papaaaaa….Souvenir ja?)” Elke ochtend om 7 uur riepen wij zo tegen onze vader…en om 5 uur nam onze vader wat voor ons en elke dag anders….van keukenspeelgoed, poppejes van papier tot pennen. Sommige dingen kregen wij aparte pencils of pennen en myn vader zei “Dit is uit Germany of Amerika ofzo. Voor ons het maakten niet uit als maar nam hij wat voor ons mee .

En meestal kregen wij zoenen (cium) voordat onze vader naar zijn werk ging, maar terug niet …denk ik. Wel als wij naar bed ging…altijd gezoend worden en meestal kietel want onze vader had snor
Het deed beetje zeer als na geschoren en rende wij meestal en zei….nee….ik wilde niet gezoend worden maar onze vader vond het leuk

Op naar de volgende deel