Tijd voor volgende deel en dat is deel 009 Vorige deel 008 als wil lezen

Op een dag was er heel echt..echt keihard regen. We hoorden harde geluid samen met bliksem “djeguer…duer..en dan bliksem er bij”. Echt best eng. Gelukkig mochten wij bij Bu Darmo blijven slapen. Bu Darmo`s huis is groot genoeg (van baksteen).

Wij waren natuurlijk bang wat ging gebeuren als wij in onze piep klein huis gewoon bleven. De wind ook was keihard . Echt onprettig! Gelukkig zijn er aardige mensen dus we konden in veillig plek blijven. Het regen bleef doorgaan.

Bu Darmo zei “We gaan zout strooien buiten , dan straks stopt het regen langzaam want water en zout hoort samen bij elkaar. Net als de zee!” En dus deed wij samen die zout voor de deur strooien. Een paar minutes later werd het regen langzaam en langzamer geworden. Geen geluid en bliksem meer, geen harde wind meer. En dus geen stormen meer. De lucht werd helder.

Toevallig of waar over die zout dat weet Ik niet.

Hebben jullie misschien ooit gehoord daarover?

Vandaag is deel 008. Vorige deels zijn 007 etc…

Toen… Ik na een paar maanden in Yogya woonde, ging Ik met andere kinderen om. Ennu denk Ik “Hoe kon Ik de taal verstaan (ze spreken Javanese taal) ? :rolleyes: (Ik ging nog niet naar school toen die tijd). Ja..inderdaad Kinderen kunnen makkelijk communiseren.

Op een middag ongeveer half 3 ofzo speelden wij samen. We maakten van banaan stok een paardje kuda-kudaan dari pelepah pisang. Dan renden wij heen en weer. Tegelijkertijd voerde myn moeder mij. Ze maakten meestal bolletjes van de rijst (Ik weet het niet meer rijst met wat eten.). Ik rende naar myn moeder en zei..”Aaa….” Dan voerde myn moeder de rijst bolletjes die op bord al klaar leggen. Dan rende Ik naar andere kinderen om weer te spellen.
Myn moeder at meestal ook mee. Dus een bord voor 2 personen

Een paar keren rende heen en weer naar haar toe om bolletjes rijst te halen. En toen….

Shuuuuuuaaaah…..! :tongue: Ik moest echt schreeuwen want het was echt pittig. Myn moeder stopte een chili in de bolletje rijst. Natuurlijk wist ze niet dat in die bolletje rijst er chilli was. Ik denk die bolletje rijst voor haar (niet voor mij). Myn moeder zei toen..Sorry..Dhini! Ibu wist het niet!

Hele fijne avond toe…liefs!

Deel 007 is vandaag update :compy:

Toen Ik klein was (5 jaar oud ongeveer), ben Ik best mager (voordat Ik getrouwd, na getrouwd werd my gewicht 45kg –ben heel erg blij mee maar nu tijdens my zwangerschap word Ik nu 51kg). Myn huid is best licht vergelijken met andere javanese kinderen, myn haar was ook niet donker (licht bruin).

En dus elke zondag nam myn moeder mij mee als ze naar de markt die tegenover Prambanan temple. We liepen samen want het is niet echt zo ver van ons huis. Daar waren er traditionale medicijne drink verkopers, wij noemen “Jamu (djamu)” (gemaakt van verse kruiden). Ik wilde eigenlijk niet want het is echt bitter :tongue: Maar moest Ik het drinken van myn moeder (en ook de verkoper) want ze wilde dat Ik heel veel zou eten en werd beetje mollig.
Na deze drank medicijnen drinken, krijg Ik meestal in een kleine glasje beetje zoetje drank om de bitter smaak te neutraleseren. Het hoopte met deze traditionale medicijne drank werd geholpen, maar helaas blijf Ik mager. Maar myn moeder bleef gewoon doen en tot Ik op basis school zat (ze maakte deze drank zelf – voor volgende deel)

Deze djamu is van koejit en mix met andere tradisionale kruiden ofzo.. (Ik weet het niet wat). Ik weet het niet de naam van de jamu (ga myn moeder vragen)

Myn oude zus ging niet mee want ze is mollig genoeg en dus niet nodig..! Ze speelde lekker met vrindiennetjes.

Moesten jullie ook wat eten of drinken om te helpen?