Aller eerste wil ik jullie bedanken voor felicitatie

Ik wil zo snel my eerste bevaling verhaal met jullie delen. Onze wondertje slaapt dus nu heb ff tijd.

Op vorige blogpost “hoeh..hoeh…!” had ik afspraak bij vk maar helaas kon ik niet komen vanwege myn weeën. Dus belde myn lieve man de vk dat Dhini kon niet naar vk, een paar minuten later dan kwam vk bij ons thuis om mij te controleren dat my ontsluiting is nu 1cm. Ze advieseerde ons om slaappillen of injectie want ik kon al een nacht niet slapen..elke keer wakker door weeen. De vk belde eerste met het ziekenhuis(gynocoloog) en kreeg te horen dat ik slaapprik krijg in het ziekenhuis zodat ik eerst kan slapen. Samen met myn lieve schoonouders gingen wij naar zkn en vergat natuurlijk tassen die al klaar voor naar zknhuis meenemen.

Richting Gynaecoloog afdeling gingen wij daar ff wachten in andere kamer dan stuurde de verpleegkundige ons naar een ander kamer. Daar lag ik met apparaat op my buik om baby hartje te luisteren en kwam verpleegkundige met vragen dit..dat..dit…
En daarna kwam de Gynaecoloog en controlde mij en ik had 4 onstsluiting en de dokter zei dat ik de slaapprikt niet nodig was en stuurde ze wij weer naar 1ste afedling waar wij toen ff moesten wachten maar nu richting bevalling kamer. Daar kan ik eerste ff douchen.

Na gedoucht..heen en weer liepen ik daar met die weeen steed vaker voelen.Soms lag ik in de bed..en weer lopen. Een paar uurtje later kwam de vk en controleerde mij en de onstluiting is helaas nog niet zo ver weg (nog dezelfde) hoewel heb ik uren weeen had gehad. Dat is echt niet leuk om te horen. Want het was niet echt prettig om te voelen (bij mij).
Intussen was mijn vk langsgekomen en zij prikte de vruchtwater door mm de ontsluiting te versnellen de weeen werd erger en ontsluiting was helaas niet zo snel Ik was echt moe van (echt niet leuk meer!)
De vk vroeg naar zkhuis personeel waarom kreeg Dhini niet slaapprik. De personeel (wist niet welke) zei dat wij wilden niet. Raar…!Ze vroeg niet ons …de dokter stuurde ons weg

Om weeen pijn te verminderen, kreeg ik prik maar helaas het helpte mij niet. Ik kon niet slapen…bezig aan het strijden. Dan de dokter en zie ..toch anders gelopen zoals ze dacht. En zei ze nu kreeg je prik tegen pijn. Ik keek aan haar zonder expressie meer. Dan uurtjes later kreeg ik infus om de weeen snel te komen.
Dit was ellende voor mij. Ik vechte tegen de weeen….ik kon niet meer concentreren hoe buik in en uit ademen. Het was echt echt echt nachtmerie voor mij. Ik kon niet meer. Ik wilde stoppen…..want uuuuuuurrrrrrrrreeeen was ik bezig aan het weeen. Tijdens weeen kneep ik heel heel erg hard de handen van myn lieve man. Myn lieve man en myn lieve schoonmoeder wilden de pijn overnemen (die ze zagen hoe erg was het) maar helas konden niks aan doen.
(more…)

Dhini & ons wondertje zijn sinds gisteren thuis gekomen uit het ziekenhuis.
Dhini is nog te zwak om te Blogposten maar ons wondertjes is echt heel bijzonder en gezond
Later meer info van Dhini zelf

Liefs Arjo

Gelukkig heb ik gisteren middag ff lekker dutje gedaan. Dus beetje wakker maar….
Vannacht kon ik niet weer slapen…want voorweeën/weeën begon weer en de hele nacht door. Ik zweet echt en myn lichaam gespannend door voorweeën/weeën.

Ik probeerde diep in door de neus en blaas de lucht weer langzaam uit te doen maar op dat moment kon ik niet. Ik adem diep en uit zo snel…Oeh…oeh…oeh….mogelijk met vol hoop dat die pij snel voorbij maar helpte niet en dus probeerde toch rustig doen. Soms lukte wel…soms niet.

Vanmorgen weer af en toe voorweeën/weeën maar niet zo erg dan in de nacht. Nu heb ik eigenlijk slaap , ga straks dutje doen. Vanavond gaan wij naar vk

Dit noemen voorweeën of weeën…dat weet ik het niet. In dit geval…doet het wel pijn.