Deel 007 is vandaag update :compy:

Toen Ik klein was (5 jaar oud ongeveer), ben Ik best mager (voordat Ik getrouwd, na getrouwd werd my gewicht 45kg –ben heel erg blij mee maar nu tijdens my zwangerschap word Ik nu 51kg). Myn huid is best licht vergelijken met andere javanese kinderen, myn haar was ook niet donker (licht bruin).

En dus elke zondag nam myn moeder mij mee als ze naar de markt die tegenover Prambanan temple. We liepen samen want het is niet echt zo ver van ons huis. Daar waren er traditionale medicijne drink verkopers, wij noemen “Jamu (djamu)” (gemaakt van verse kruiden). Ik wilde eigenlijk niet want het is echt bitter :tongue: Maar moest Ik het drinken van myn moeder (en ook de verkoper) want ze wilde dat Ik heel veel zou eten en werd beetje mollig.
Na deze drank medicijnen drinken, krijg Ik meestal in een kleine glasje beetje zoetje drank om de bitter smaak te neutraleseren. Het hoopte met deze traditionale medicijne drank werd geholpen, maar helaas blijf Ik mager. Maar myn moeder bleef gewoon doen en tot Ik op basis school zat (ze maakte deze drank zelf – voor volgende deel)

Deze djamu is van koejit en mix met andere tradisionale kruiden ofzo.. (Ik weet het niet wat). Ik weet het niet de naam van de jamu (ga myn moeder vragen)

Myn oude zus ging niet mee want ze is mollig genoeg en dus niet nodig..! Ze speelde lekker met vrindiennetjes.

Moesten jullie ook wat eten of drinken om te helpen?

Vandaag ga Ik verder over verhaaltje van toen. Vorige deel.

Als myn moeder iets wat wasde in de opak rivier, ging Ik ook mee. De water was echt helder (Ik weet het niet nu) en niet echt diep (tot maar onder knie die water) en je kon de bodem echt goed zien. Ik speelde daar want er waren veel vissen en je kan met een van Besek bambu die vissen vangen. Echt leuk toen die tijd.

Er een jongen (de zoon van het groot huis) riep mij altijd als hij naar de rivier Opak wilde spellen. Hij riep “Dhini…Dhini..we gaan naar rivier Opak om de vissen te vangen?” Ik vond natuurlijk leuk 😀
We keken natuurlijk niet naar de tijd. Ik bedoel hier..s`morgen, smiddag of s`avond.. maar vaak gingen wij in de middag, precies de zon :sun: onder onze hoofd. Dit is eigenlijk niet goed want onze hoofden worden duizelig door die hete zon.

Tijdens vissen vingen, genotan wij natuurlijk van toen hoorde Ik my vader stem my naam roepen. “Dhiniiiii… Dhini…….!” riep hij. Ik was bang dat hij boos word want Ik in de zon speelde. Als wij myn vaders stem hoorden, gingen wij gelijk onder de brug verstoppen :hihi: . Myn vader zag meestal niet en als hij weer weg was, dan gingen wij verder vissen zoeken :biglacht:

Op een dag ging Ik stiekem met die jongen in de rivier Opak spellen. Het was leuk toen die tijd en dus ging stiekem naar de Opak rivier om de vissen te vangen. En zoals gewoonlijk hoorden wij my vaders stem mij naam te roepen en wij zag hij op de burg. Oeh…renden wij gelijk onder de burg :yes: dan kon hij ons niet zien :hihi: Myn vader vond niet goed voor mij als in de middag onder de hete zon spellen maar ja..wij waren toen nog klein en leuk altijd in de water spellen…toch?

Thuis kreeg Ik gelukkig geen straf 🙂 En wij mochten weer spellen maar niet in de middag (in de morgen tussen 10 0f 11 of avond tussen 16.00 of 17:00 want op die tijd de temperatuur is niet zo erg warm)

Hebben jullie ook stiekem gedaan toen of nu?

Liefs,